အလင္းေရာင္ ေပးၾကသူမ်ား

 

 picture  from http://images.google.com/imgres?imgurl

 

ေလေရာ မိုးပါ သည္းၾကီး မည္းၾကီး ရြာခ်ေနေသာ  ညတစ္ည... ၁၁နာရီခြဲအခ်ိန္  အာဖရိကန္ ကျပား အမ်ိဳးသမီးၾကီး တစ္ေယာက္ဟာ ကားေမာင္း လာေနရင္း ဟိုင္းေ၀းလမ္းမၾကီးရဲ႕ တစ္ေနရာမွာ ကားတာယာ ေပါက္သြားတဲ႕အတြက္ လမ္းေဘးမွာ သူမကားကို ထိုးရပ္လိုက္ရပါတယ္.. ထိုအခ်ိန္မွာ ေလနဲ႕မိုးက သည္းသည္းမည္းမည္း ရြာသြန္းတိုက္ခတ္ ေနေသာ္လည္း ကားထဲထိုင္ေနပါက သူမကို ဘယ္သူကမွ မေတြ႔မွာ စိုးတဲ႕အတြက္  ကားျပင္ထြက္ျပီး အကူအညီေပးႏိုင္မဲ႕ ကားတစ္တစ္စီးစီးကို ရပ္ဖို႕ လက္ျပ တားေနပါတယ္… အေမရိကန္မွာ ၁၉၆၀ခုႏွစ္လို လူျဖဴ လူမည္း လူတန္းစား ခြဲျခားမႈ ျပင္းထန္ေနေသးတဲ႕အခ်ိန္ သူမလို လူမည္း ကျပား အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ေယာက္ကို လူျဖဴေတြက ကားရပ္ျပီး ကူညီေပးဖို႕ ဆိုတာ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ေတာ႕ နည္းလွပါတယ္…

 

သူမ မိုးေရထဲမွာ ရပ္ေနတာ နာရီ၀က္ေက်ာ္သြားျပီ ျဖစ္ပါတယ္.. ျဖတ္သြားသမွ် ကားေတြက သူမကို ၾကည္႕ယံုသာ ၾကည္႕သြားၾကျပီး ဘယ္ကား တစ္စီး တစ္ေလ ကမွ ရပ္မေပးၾကပါဘူး.. ခနအၾကာမွာ ကားတစ္စီး သူမေဘး လာရပ္ပါတယ္.. ကားထဲကေန ခပ္ငယ္ငယ္ လူျဖဴေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ ထြက္လာျပီး သူမကို ထီးမိုး ေပးရင္းက ဘာကူညီရမလဲလို႕ေမးပါတယ္.. သူမ အရမ္းကို ၀မ္းသာမိပါတယ္.. ခ်မ္းလဲ ခ်မ္း၊ ေလလဲ တိုက္ ၊ ညဥ္႕လဲနက္ေနတဲ႕ ခုလိုခ်ိန္မွာ ဒီေကာင္ေလးဟာ သူမအတြက္ေတာ႕ ကယ္တင္ရွင္ တစ္ပါးသာ ျဖစ္ပါတယ္…

 

ေကာင္ေလးဟာ.. ၀ပ္ေရွာ႕ကို ဖုန္းဆက္ျပီး သူမကားကို သြားယူေပးဖို႕ ေျပာေပးရွာပါတယ္..  ျပီးေတာ႕ အမ်ိဳးသမီးၾကီးကို ကားနဲ႕ တင္လာျပီး လမ္းမွာ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ရွိဖုိ႕ ကားကို အပူခ်ိန္ျမွင္႕ေပးပါတယ္.. သူမ ေရစိုေခါင္းကို သုတ္ဖို႕ တဘက္ေလး တစ္ထည္ကိုလည္း ေပးပါတယ္.. ျပီးေနာက္ ကားကို တကၠစီရွိရာကို ေမာင္းသြား ေပးျပီး သူမကို တကၠစီ တစ္စီးေပၚ တင္ေပးပါတယ္.. အမ်ိဳးသမီးဟာ ေကာင္ေလးရဲ႕ ေနရပ္ လိပ္စာကို ေမးျပီး သူမ မွတ္စုစာအုပ္ေလးထဲ ခ်ေရးလိုက္ကာ အလွ်င္စလို အမူအရာျဖင္႕  တကၠစီနဲ႕ ထြက္ခြာ သြားပါတယ္..

 

ဒီအျဖစ္အပ်က္အျပီး ၇ ရက္ေျမာက္တဲ႕ေန႕မွာ တစ္စံုတစ္ဦးက ေကာင္ေလးအိမ္တံခါးကို  လာေခါက္ပါတယ္… တံခါးဖြင္႕ၾကည္႕လိုက္တဲ႕ အခါမွာ အံ႕ၾသစရာတစ္ခုကို ေတြ႔လိုက္ရတာက အလြန္ၾကီးမားလွေသာ တီဗီၾကီး တစ္လံုးကို သူ႕အိမ္အတြက္ လာပို႕ေၾကာင္း သိလိုက္ရပါတယ္.. တီဗီၾကီးမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ႕ ကဒ္ျပားတစ္ခုေပၚမွာ ေရးထားတာက  

 

“မိုးသည္းသည္း ညတစ္ညက ဟိုင္းေ၀းလမ္း တစ္ေနရာမွာ ရခဲ႕တဲ႕ အကူအညီအတြက္ ေက်းဇူးတင္မဆံုး ျဖစ္ရပါတယ္… အဲဒီညက ရြာတဲ႕မိုးဟာ အေဒၚရဲ႕ အ၀တ္ေတြတင္သာ ရႊဲရႊဲစိုတာ မဟုတ္ဘဲ အေဒၚရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ ေတြကိုပါ ရႊဲရႊဲစိုေစခဲ႕တာပါ.. မိုးထဲေလထဲမွာ ေမွ်ာ္လင္႕ခ်က္ ကင္းမဲ႕စြာနဲ႕ စိတ္ဓာတ္က် ၊ အားငယ္၊ ၀မ္းနည္း ေနတဲ႕ အခ်ိန္ မင္းက ေရာက္လာခဲ႔တာပါ… မင္းကူညီေပးလို႕လဲ  အေဒၚ႕ေယာက္်ားရဲ႕ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ေလးကို အခ်ိန္မီ ေရာက္သြားခဲ႕တာပါ.. အေဒၚေရာက္ျပီး မၾကာခင္မွာ သူဟာ ဆံုးပါး သြားခဲ႕ပါတယ္.. မင္းလို လူတန္းစား မခဲြျခားဘဲ ကူညီတတ္တဲ႕ ကေလးဟာ လူေတြရဲ႕ အျမဲတမ္း သတိရျခင္းကို ခံယူထိုက္တဲ႕ အလင္းေရာင္ေလး တစ္ခုပါဘဲကြယ္..  ”

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

ကၽြန္မတို႕ဟာ ဒုကၡေရာက္ေနတ႔ဲ သူေတြကို ေတြ႔ရင္ ကိုယ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကူညီ သင္႕ၾကပါတယ္ေနာ္.. ဆင္းရဲခ်မ္းသာ မေရြး၊ လူတန္းစား အယုတ္၊ အလတ္၊ အျမတ္မေရြး ကူညီႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားသင္႕ပါတယ္.. သူတစ္ပါးဆီက အကူအညီ ရရွိဘူးသူေတြကလည္း မေမ႕မေလွ်ာ႕ ျပန္ျပီး အမွတ္ရသင္႕ ၾကပါတယ္.. ကူညီသူက တုံ႕ျပန္မႈ တစ္စံုတစ္ရာကို မေမွ်ာ္ကိုးေသာ္လည္း အကူအညီ လက္ခံရသူက တစ္ဘက္သားရဲ႕ ေက်းဇူးကို ျပန္လည္ သိတတ္၊ ေပးဆပ္သူမ်ား ျဖစ္သင္႕ၾကပါတယ္.. ဒီဇာတ္လမ္းေလး ထဲကလိုပါဘဲ.. တစ္စံု တစ္ေယာက္ကို ကူညီ လိုက္ျခင္းအားျဖင္႕ ကိုယ္႕မွာလဲ ေဖာ္မျပႏိုင္ေသာ ၾကည္ႏူးပီတိကို ခံစားရသလို တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ  ကုိယ္႕ကို ျပန္ကူညီမဲ႕သူ အခ်ိန္မေရြး ေပၚလာႏိုင္ပါတယ္.. ေက်းဇူးသိတတ္သူနဲ႕၊ ကူညီဖို႕  ၀န္မေလး သူမ်ားဟာ လူ႕ေလာက ၾကီးကို  တစ္နည္းတစ္ဖံု အားျဖင္႕ အလင္းေရာင္ ေပးေနသူမ်ားသာ  ျဖစ္ၾကပါတယ္..  ကၽြန္မတို႕လဲ ကိုယ္တတ္ႏိုင္သမွ် ပိုးစုန္းၾကဴးေလာက္ အလင္းေရာင္ေလးနဲ႕ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေလာကၾကီးကို ကူညီ ထြန္းလင္းေပး ၾကရေအာင္ပါေနာ္...

 

inspirationalblogs မွ  Pickup in the Rain ကို ဘာသာျပန္ပါသည္။

 

ကူညီတတ္သူမ်ား ျဖစ္ၾကပါေစရွင္...

 

ေခ်ာ (အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္)